سایت تحلیلی خبری عصر امروز 3 مهر 1399 ساعت 10:31 http://asremrooz.ir/vdcbgwb50rhbwgp.uiur.html -------------------------------------------------- عنوان : شگفت‌انگیزترین عکس های کهکشانی -------------------------------------------------- «أَوَلَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا»؛ یعنی آسمان‌ها و زمین به هم پیوسته بودند و ما آنها را از هم شکافتیم... متن : به گزارش عصر امروز به قول حافظ لسان الغیب: در محفلی که خورشید اندر شمار ذرّه ست، خود را بزرگ دیدن شرط ادب نباشد. هر روز درگیر مسائلی می شویم و برای کوچک ترین تا بزرگ ترین امور مادی برآشفته می شویم. گاه یک پله ترقی می کنیم و خود را سرور دیگران احساس می کنیم و به ناچیز داشته ای مغرور می شویم. در این هیاهو، اگر به صورت اتفاقی با عکسهایی از کیهان و کهکشان هایش که تنها گوشه ای نمایان از جلوه آفریدگار است، مواجه شویم، بادمان می خوابد و سر جایمان می نشینیم و با خود می گوئیم چه جای غرور است که کل کره خاکی در مقایسه مادی اش نزد سیاره ها و ستارگان غول آسا و کهکشان هاهمچون ذره ای گرد و خاک بیش نیست و همین ما را به آیه شریفه قرآن رهنمون می شود که چگونه جهان از هست نیست شد که در تفسیر المیزان اشاره ای منطبق بر نظریه بیگ بنگ یا همان انفجار بزرگ یا مهبانگ دارد که هستی به تدریج گسترده شد و این گستردگی لایتناهی همچنان ادامه دارد. أَوَلَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا؛ یعنی آسمان ها و زمین به هم پیوسته بودند و ما آنها را از هم شکافتیم... تصاویر کهکشان راه شیری، سحابی کالیفرنیا و کهکشان آندرومدا از جمله عکسهای برنده جایزه عکاسی نجوم سال۲۰۲۰ هستند. نمایشگاهی از تصاویر برنده از ۲۳ اکتبر در موزه ملی دریایی در گرینویچ، جنوب شرقی لندن برای عموم به نمایش گذاشته خواهند شد. حالا در ادامه نگاهی می اندازیم به ۲۴ عکس برتر و برنده عکاسی کهکشانی جهان در سال ۲۰۲۰: تصویر اصلی: برنده کلی مسابقه آندرومدا از قسمت طول بازوی کهکشان اثر نیکولاس لفادو عکس: نیکولاس لفاودو / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده بخش شفق قطبی بانوی سبزپوش اثر نیکولاس روملت (آلمان) عکاس داستانهای زیادی در مورد بانوی سبز پوش شنیده بود. اگرچه او بارها شانس عکاسی از نورهای شمال را داشته، اما قبلاً هرگز بانوی سبزپوش را ندیده بود. او در سفری به نروژ به طور غیر منتظره ایبانوی سبزپوشبا لباس سبز جادویی خود پیش چشمش ظاهر می شود، و تمام آسمان را با رنگ های سبز، آبی و صورتی جلوه گر می سازد.2- برنده بخش شفق قطبی: بانوی سبز اثر نیکولاس رومِلت (آلمان) عکس: نیکولاس روملت / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش شفق قطبی تک درختی زیر شفق قطبی اسکاندیناوی اثر تام آرچر (انگلستان) عکاس تصمیم گرفت در یک شب بسیار سرد با دمای منفی -۳۵ درجه سانتیگراد در لاپلند فنلاند اطراف هتل جایی مناسب برای عکاسی از آسمان پیدا کند. هنگامی که این درخت را پیدا کرد، تصمیم گرفت صبر کند تا شرایط مه آلود تغییر کند و وقتی آسمان صاف شد و شفق قطبی در جای عالی بیرون آمد، اینچنین شانسی برایش قابل باور نبود. آرچر حدود یک ساعت به عکاسی از آن صحنه پرداخت تا اینکه دوربینش به دلیل شرایط سخت سرمای شدید قفل شد و از کار افتاد. عکس: تام آرچر / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده جایزه سِرّ پاتریک مور برای بهترین عکاس نوظهور امواج اثر بنس توث (مجارستان) این تصویر منطقه مرکزی سحابی کالیفرنیا را نشان می دهد. این عکس انرژی غیر قابل کنترل و گسترده طبیعت را به شکلی شبیه امواج عظیم طوفان در اقیانوس ثبت کرده است. از کانالهای RGBبرای ایجاد رنگهای ستارگان استفاده شده و تمام سحابی ها از کانالهای هیدروژن آلفا و SII(تبدیل نور به طیف های مادون قرمز قابل رویت) ترکیب شده اند. تعیین رنگ کانالهای باریک(narrowband channels)(مربوط به طول موج) به نوعی برای ایجاد تصویری نزدیک به رنگ واقعی انجام شده اما با حفظ جزئیات دقیق و عمق ارائه شده توسط فیلترهای باند باریک صورت گرفته است. عکس: بنس توث / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ پ.ن:(کانالهای RGB مخفف سه رنگ Red (قرمز) ، Green (سبز) ، Blue (آبی) است که برای کارهایی که قرار است در مانیتور و یا تلویزیون به نمایش درآیند از آن استفاده می شود.) برنده بخش خورشید خورشید مایع اثر الکساندرا هارت (انگلستان) خورشیدیحداقل ممکن است به عنوان یک خورشید ساکت و آرام دیده شود و در نور سفید کسل کننده به نظر برسد، اما اگر به ساختار آن از نزدیک و در مقیاس کوچک دقت کنید، سطح خورشید زنده و پویا و در حرکت و خروش است. لایه سطحی خورشید حدود ۱۰۰ کیلومتر ضخامت دارد و حرکت دائمی همیشه جوشان این سلولهای همرفت در گردش است و حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می کشد. اندازه آنها حدود ۱۰۰۰ کیلومتر است و یک ساختار زیبا سنگ فرش مانند ایجاد می کنند. عکس: الکساندرا هارت/ عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش خورشید ۱۴۵ ثانیه تاریکی اثر فیلیپ اوگورزلسکی (لهستان) این تصویر در هنگام خورشید گرفتگی در تاریخ ۲ جولای ۲۰۱۹ گرفته شده است. عکاس ۸۰۰۰ مایل (۱۳۰۰۰ کیلومتر) از لهستان به شیلی سفر کرد تا خورشید گرفتگی کامل را ببیند. برنامه او ایجاد مینیمالیستی ترین تصویر از این واقعه نفسگیر و ثبت لحظه کوتاه انجماد طبیعت بود. پرندگان به لانه های خود پرواز می کنند و دما طی ۱۴۵ ثانیه تاریکی، کاهش می یابد. عکس: فیلیپ اوگورزلسکی/ عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده بخش ماه منطقه دهانه تایکو با رنگ ها اثر آلن پائیلو (فرانسه) دهانه تایکو(Tycho) یکی از مشهورترین دهانه های برخوردی ماه است. این ضربه عظیم باعث ایجاد زخم هایی چشمگیر در سطح ماه شده است. با رنگ های خاک، تایکو چشمگیرتر است. این تصویر ترکیبی از یک مرحله با دوربین سیاه و سفید، برای گرفتن جزئیات و وضوح، و یک مرحله با دوربین رنگی، برای نشان دادن رنگ خاک است. این رنگ ها عمدتا از اکسیدهای فلزی موجود در گلوله های کوچک شیشه به وجود می آیند. رنگ آبی غلظت اکسید تیتانیوم بالا و قرمز غلظت اکسید آهن بالا را نشان می دهد. عکس: آلن پائیلو / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش ماه ماه گرفتگی جزئی با ابرها اثر اتان رابرتز (انگلستان) در طی ماه گرفتگی جزئی سال ۲۰۱۹، عکاس موفق شد این تصویر خارق العاده از ماه را در حالی که ابر کوچکی از مقابل آن عبور می کند، ثبت کند. می توانید سایه زمین را در سمت راست بالا و رنگ نارنجی چشمگیر آن را که ناشی از عبور نور خورشید از جو است مشاهده کنید. این یک تصویر با دامنه دینامیکی بالا است، به این معنی که منطقه تاریک و سایه دارو همچنین قسمتهای بسیار روشن ماه به درستی نوردهی می شوند. عکس: اتان رابرتز / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده کلی و برنده بخش کهکشان ها آندرومدا از قسمت طول بازوی کهکشان اثر نیکولاس لفادو (فرانسه) آیا تا به حال خواب لمس یک کهکشان را دیده اید؟ این نسخه از آندرومدا در امتداد ابرهای ستارگان کهکشان به نظر می رسد. متأسفانه، این فقط یک توهم است، زیرا کهکشان آندرومدا ۲ میلیون سال نوری با ما فاصله دارد. برای به دست آوردن جلوه تغییر شیب، عکاس 3D (سه بُعدی) بخشی را چاپ کرد تا دوربین را در یک زاویه در کانون تلسکوپ نگه دارد. تاری ایجاد شده توسط defocus(ضد فوکوس و منحرف کردن پرتوها) در لبه های سنسور، این توهم نزدیکی به آندرومدا را ایجاد می کند. عکس: نیکولاس لفادو / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ پ.ن.:فاصله ۲میلیون سال نوری با کهکشان آندرومدا یعنی اگر حتی بتوانیم با سرعت نور یعنی ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت کنیم ۲ میلیون سال طول می کشد که به این کهکشان که تازه نزدیکترین کهکشان به کهکشان ما (راه شیری) است، برسیم. یعنی اگر ما الان در آسمان شب به این کهکشان بنگریم در واقع داریم آندرومدای ۲ میلیون سال پیش را نگاه می کنیم که تازه نورش به ما در زمین رسیده است و اگر برعکس کسی از آندرومدا با تلسکوپی قوی کره زمین را تماشا کند به جای دیدن ما دایناسورها را بر روی زمین مشاهده می کند! نایب قهرمان بخش کهکشان کهکشان NGC 3628 با دُمی به طول ۳۰۰ هزار سال نوری اثر مارک هانسون (آمریکا) کهکشان NGC 3628 با خط گرد و غبار مشخص و خاصش، یک هدف کهکشانی محبوب برای عکاسان نجوم و رصد کنندگان محسوب می شود. مطالعات ستاره شناسان حرفه ای نشان داده است که تکامل برخی از کهکشان ها محصول مجموعه ای از ادغام های جزئی با کهکشان های کوتوله کوچکتر است. این تصویر یک اقدام افتخارآمیز از پنج سال قرار گرفتن در معرض سه تلسکوپ است، هرچند بیشترین میزان تماس با آن در سال ۲۰۱۹ بوده است. هدف از خلق این تصویر موزاییکی(تشکیل شده از چند قطعه) نشان دادن دُم کششی این کهکشان با طول ۳۰۰۰۰۰ سال نوری است. عکس: مارک هانسون / عکاس سال نجوم ۲۰۲۰ برنده بخش کهکشانی های بسیار ستودنی حمله به ابر بزرگ ماژلانی اثر خوان کارلوس مونوز ماتئوس (اسپانیا) این تصویر علی رغم آنچه ممکن است عنوان کند، هیچ ارتباطی با جنگ فضایی ندارد. این چهار لیزر یکی از تلسکوپ های رصدخانه پارانال را نشان می دهد که به سمت یک خوشه کروی در ابر بزرگ ماژلانی نشانه رفته است. لیزرها اتمهای سدیم واقع در لایه ای در حدود ۸۰-۹۰ کیلومتر بالاتر از سطح زمین را تحریک می کنند. این باعث ایجاد چهار ستاره مصنوعی در انتهای پرتوهای لیزر می شود. عکس: خوان کارلوس مونوز ماتئوس / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده بخش مردم و فضا زندان فناوری اثر رافائل اشمال (مجارستان) ستاره ای که در مرکز تصویر قرار دارد، ستاره دوتایی Albireo(آلبیرئو) است که توسط مسیرهای ماهواره های متحرک احاطه شده است. تا زمان رسیدن به مسابقات سال آینده، تعداد ماهواره ها چقدر خواهد شد؟ هزاران نقطه متحرک در آسمان وجود دارد. به منظور ایجاد عکسهای نجومی، عکاسان باید با دقت برنامه ریزی کنند که تلسکوپ را در کجا قرار دهند و این در آینده با ماهواره های بیشتر، دشوارتر خواهد شد. عکس: رافائل اشمال / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش مردم و فضا مشاهده قلب کهکشان اثر تیان لی (چین) این تصویر، عکاس را در حال صعود از رادیو تلسکوپ خورشیدی مینگانتو نشان می دهد. ابتدا عکاس دوربین خود را آزمایش و حرکت داد تا سحابی های M8 و M20 درست در کنار تلسکوپ ظاهر شوند. پس از گرفتن تصویر پیش زمینه، او اندکی دوربین خود را حرکت داد اما همچنان با همان زاویه و جهت رو به آسمان و پس زمینه را با تلسکوپ در حالت equatorial mount ثبت کرد. عکس: تیان لی / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ پ.ن:تلسکوپ در حالت equatorial mount به حالتی از قرار گرفتن تلسکوپ گفته می شودکه با یک محور به قطب آسمانی تراز می شود و اجازه می دهد حرکت اجرام آسمانی به دنبال حرکت همزمان با این محور باشد. برنده بخش مردم و فضا بسیار ستودنی: جستجوگران بخارهای آسمان نیلگون اثر یانگ سوتی (چین) در بالای فلات قطب شمال نروژ، عکاس با آسمانی ناشناخته روبرو شد. بیگانگان بودند؟ ماوراالطبیعه بود؟ او در آن شب یک سری عکس گرفت و تا روز بعد نمی دانست که این رنگ ها در اثر آزمایش موشکی در منطقه شفق از مرکز فضایی آندویا(Andya) ایجاد شده اند که ردیاب های گاز را برای بررسی باد در جو فوقانی زمین پخش می کند. عکس: یانگ سوتی / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ برنده بخش سیارات، دنباله دارها و سیارک ها فضای بین ما اثرلوکاس سویکا (لهستان) این تصویر همترازی و انطباق نزدیک ماه و مشتری را نشان می دهد که در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ اتفاق افتاده است. در تصویر با وضوح کامل، سه قمر مشتری نیز قابل مشاهده هستند. این پروژه کوچک یک چالش بزرگ است که شامل شانس و شرایط خوب زیادی است. برای عکسبرداری از این پدیده در چنین مقیاس بزرگی دستیابی به داده ها کاملاً طاقت فرسا بود زیرا مشتری و ماه با سرعت زیادی از آسمان عبور می کردند. این رخدادفقط در ارتفاع ۹ درجه بالای خط افق روی داده است. عکس: لوکاس سویکا/ عکاس نجوم سال۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش سیارات ، دنباله دارها و سیارک ها بسیار دوردست اثر مارتین لوئیس (انگلستان) در ۳ دسامبر ۲۰۱۹، ابر در حوالی اواسط شب پاک شد تا آسمان صاف یکدست بالای خانه عکاس را نشان دهد. او تلسکوپ خود را به سمت اورانوس چرخاند و شروع به جمع آوری فریم های ویدئویی با استفاده از یک فیلتر مادون قرمز کرد تا جزئیات ابر را در این سیاره نشان دهد. برای شیئی به کم نوری اورانوس، این بدان معنی است که فریم های تکی، شلوغ هستند. در آن شب منطقه قطبی به راحتی دیده می شود. موقعیتی استثنایی و شاهدی برای آسمان های غیرمعمول صاف این منطقه. عکس: مارتین لوئیس / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ برنده بخش Skyscapes رنگ آمیزی آسمان اثر توماس کاست (آلمان) عکاس در لاپلند فنلاند در جستجوی آسمانی صاف بود تا زیبایی یک شب قطبی را به تصویر بکشد و با دیدن آنچه در پشت ابرها انتظار او را می کشید، غافلگیر شد. ابرهای استراتوسفری قطبی چیزی است که توماس کاست سالها در جستجوی آن بوده و تا آن روز فقط در عکس ها دیده بود. او دوربین خود را به رودخانه یخ زده منتقل کرد تا دید خوبی داشته باشد و شروع به عکس گرفتن کرد. ابرها به آرامی شکل و رنگ خود را تغییر داده و تصویری نقاشانه ایجاد می کنند. عکس: توماس کاست / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش Skyscapes جادوی بیابان اثر استفان لیبرمن (آلمان) عکاس این تصویر را در حین سفر به اردن گرفته است. او سه روز در صحرا در وادی رام اقامت کرد. عکاس سعی کرد آسمان پرستاره شگفت انگیز بالای بیابان را به تصویر بکشد. او برای گرفتن عکس مورد نظر از دستگاه ردیاب ستاره استفاده کرد. لیبرمن این تپه قرمز را به عنوان پیش زمینه پیدا کرد و به کهکشان راه شیری در آسمان پیوند زد. عکس: استفان لیبرمن / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ برنده بخش ستارگان و سحابی جهنم کیهانی اثر پیتر وارد (استرالیا) NGC 3576 یک سحابی شناخته شده در آسمان های جنوبی است، اما در اینجا بدون هیچ ستاره ای نشان داده شده است. این نرم افزار فقط سحابی را نشان می دهد که به صورت یک پالت رنگی ساختگی ترسیم شده است. این صحنه ظاهری از یک گرداب آتش آسمانی به خود می گیرد. این تصویر برای انعکاس تصاویر رسانه ای گرفته شده در استرالیا در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ ترکیب و ساخته شده، جایی که آتش سوزی های گسترده باعث تخریب جنگل های بومی شده و بیش از 12 میلیون هکتار زمین را به خاکستر بدل کرده است. این نشان می دهد که طبیعت می تواند در مقیاس وسیعی عمل کند و به عنوان یک هشدار جدی است که سیاره ما به مراقبت و رسیدگی نیاز دارد. عکس: پیتر وارد / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش ستارگان و سحابی ها دلفین در حال پریدن از اقیانوس گاز اثر کانر ماترن (ایالات متحده آمریکا) این هدف به طور رسمی با نام Sh2-308 شناخته می شود اما عکاس همیشه از این که سحابی دلفین نامیده شود لذت می برد. این حبابِ گازی است که هنگام ورود به مرحله ماقبل ابرنواختر توسط ستاره آبی روشن در مرکز تصویر منتشر می شود. ستاره سرخ، در سمت راست، احتمالاً می تواند روی شکل حباب نیز تأثیر بگذارد و ممکن است باعث تشکیل شکل نوک دلفین باشد. با این وجود که عمر ما کفاف زمان انفجار این حباب را نمی دهد اما دیدن علائم هشدار دهنده ارزشمند است. عکس: کانر ماترن / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده بخش ستارگان و سحابی های بسیار ستودنی خرطوم مه آلود فیل اثر مین ژی (ایالات متحده) این عکس را از حیاط خلوت خانه ام در کاپل تگزاس، از IC 1396 که به خرطوم فیل(Elephant s Trunk) معروف است، در پالت هابل تصویربرداری کردم. در این تصویر، خرطوم فیل توسط ابرهای منتشر شوندهاحاطه شده که در آن فضاییمه آلود حس می شود و یک منطقه اکسیژن مضاعف یونیزه آبی به عنوان پس زمینه تصویر نشان داده شده است. این عکس احساس بیرون آمدن خرطوم را از دور تداعی می کند. عکس: مین ژی / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ جایزه آنی ماندر برای نوآوری در تصویر رودخانه تاریک اثر جولی اف هیل (انگلستان) رودخانه تاریک اثری خارق العاده در هنر مجسمه سازی است که با استفاده از یکی از بزرگترین تصاویری که تاکنون از مناطق مرکزی کهکشان راه شیری گرفته شده است، را ترسیم یا آینه کاری کرده است. این تصویر گیگاپیکسلی از کهکشان راه شیری، که حدود ۸۴ میلیون ستاره را نشان می دهد، در یک فضای موثر مجسمه ای بازسازی شده تا پیکره ای ملموس و فیزیکی همراه با تخیل را به بیننده ارائه دهد. این تصویر با استفاده از تلسکوپ نقشه برداری فضایی ویستا در رصدخانه Paranal ESO در شیلی بدست آمده و شامل تقریباً ۹ میلیارد پیکسل است. عکس: جولی اف هیل / عکاس نجوم سال ۲۰۲۰ برنده بخش رقابتی جوانان و نوجوانان چهار سیاره و ماه اثر آلیس فاکهانگ ۱۱ ساله عکاسی از هم ترازی سیاره ای نیاز به دقت بالا و صبر دارد اما به شانس زیادی هم نیاز دارد. عصر همان روز، با وجود آماده سازی همه چیز به مدت یک هفته، عکاس با ابرهایی روبرو شد. این سحر و جادو پس از غروب خورشید آغاز شد، جایی کهبا نگاهی به نقشه آسمان غروب ماه، زهره، عطارد، ستاره آنتارس، مشتری و زحل بر فراز اقیانوس هند دیده می شد. همچنین به حضور آلفا قنطورس در سمت چپ تصویر و همچنین کهکشان بسیار بزرگ ما، راه شیری توجه داشته باشید. عکس: آلیس فاکهانگ ۱۱ ساله / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ نایب قهرمان بخش رقابتی جوان و نوجوانان برآمدگی های جدا شده اثر تئا هاچینسون (انگلستان)، ۱۳ ساله این خورشید است که در سپتامبر ۲۰۱۹ از لندن گرفته شده است. این ترکیبی از دو تصویر است: یکی برای برجستگی های خورشیدی و دیگری برای دیسک خورشیدی. تصویر دیسک خورشیدی معکوس شده، به رنگ کاذب تبدیل شده و با برجستگی در فتوشاپ به عنوان یک لایه تیره ترکیب شده است. این اولین باری بود که عکاس از این روش استفاده می کرد. عکس: تئا هاچینسون۱۳ساله / عکاس نجوم سال۲۰۲۰ (منبع زبان اصلی)https://www.theguardian.com/science/gallery/2020/sep/11/winners-royal-observatory-greenwich-astronomy-photographer-year-2020-in-pictures