سایت تحلیلی خبری عصر امروز 16 شهريور 1398 ساعت 17:35 http://asremrooz.ir/vdcexv8wxjh8pni.b9bj.html -------------------------------------------------- عنوان : همه‌چیز در مورد پل‌های تاریخی زنجان در سفر به زنجان! -------------------------------------------------- زنجان مرکز استانی به همین نام در کشور ایران است که شمال آن خلخال و طارم و میانه و جنوب آن دره زنجان‌چای قرار دارد. نام زنجان درواقع زنگان بوده و این کلمه در اصل، عربی کلمه زنگان فارسی است. متن : به گزارش عصر امروز کی سفر برگزارکننده مرجع آنلاین خرید بلیط هواپیما لحظه آخری و برگزارکننده تورهای ارزان و رزرو هتل در سراسر ایران در این نوشته شما را با پل های تاریخی زنجان آشنا می سازد. در کی سفر می توانید بهترین قیمت بلیط هواپیما را بیابید و سفر خود را به صرفه برنامه ریزی کنید. در مجله کی سفر می توانید راهنمای سفر به همه جای ایران را بخوانید. ما همه چیز را برایتان فراهم کرده ایم تا سفری اقتصادی و خاطره انگیز داشته باشید. با این نوشته از مجله کی سفر در مورد معرفی پل های تاریخی زنجان همراه ما باشید! زنجان مرکز استانی به همین نام در کشور ایران است که شمال آن خلخال و طارم و میانه و جنوب آن دره زنجان چای قرار دارد. نام زنجان درواقع زنگان بوده و این کلمه در اصل، عربی کلمه زنگان فارسی است. جالب است بدانید کهن ترین نامی که به این شهر اطلاق شده آندیا بوده است و بعدها با عنوان زندیگان به معنای اهل کتاب هم نام برده شده است. بنا بر نقل قول ها زنجان در دوره اردشیر بابکان ساخته شده و در آن زمان به آن نام شهین اطلاق می شده که به معنای منتسب به شاه بوده است. در عهد قاجاریه به علت سکونت ایل خمسه، بدان نام خمسه نیز داده شد. در فرهنگ لغت معروف دهخدا هم به نام زنجان و اسم قدیمی آن یعنی شهین اشاره شده، ضمن اینکه این اشاره در کتاب نزهه القلوب نیز توسط حمدالله مستوفی صورت گرفته است. زنجان از آن دسته شهرهایی است که مقابل لشکریان اسلام بسیار مقاومت کردند و این امر به علت سخت کوشی و تلاش مردمان این شهر بوده است. کلاویخو سفیر اسپانیا در ایران در دوره تیموریان شهر را نیمه مخروبه توصیف کرده است و شاردن جهانگرد اهل فرانسه نیز این نکته و تشبیه را در سفرنامه خود آورده است. این نکته ای است که نشان می دهد زنجان تا قرن نهم خیلی مسکونی نبوده است. رونق گرفتن و پویایی و زنده شدن شهر به عهد صفویه برمی گردد که تجدید بناشده و با برقراری آرامش در کشور، مردم زیادی آنجا ساکن شده اند. در زمان قاجار هم مجموعه بازار ساخته شده و رونق شهر را افزایش داده است. بقایای کاروانسرایی نیز در دروازه شرقی شهر وجود دارد که در زمان شاه عباس دوم بناشده است و اکنون به عنوان اداره اوقاف مورداستفاده قرار می گیرد. اهالی زنجان مردمانی مذهبی هستند و علی الخصوص به عزاداری ماه محرم توجه ویژه ای نشان می دهند به صورتی که در این ماه دسته های عزاداری با جمعیت زیادی به راه می افتند. حسینیه اعظم زنجان در این بین بسیار معروف است و هرسال میزبان عزاداران حسینی می باشد که در آن حضور به هم می رسانند و تجمع می کنند. این طور بیان می شود که شهرهایی مثل اردبیل سبک عزاداری زنجانی ها را برداشت کرده اند. زنجان از شهرهایی است که صنایع دستی آن بسیار مشهور می باشد و از این محصولات باید به نقره سازی، چارق دوزی، ملیله کاری و فرش بافی اشاره کرد که به خصوص هنر فرش بافی در این شهر و در سایر شهرهای استان زنجان رونق زیادی دارد. در اهمیت شهر زنجان می توان به نقش ارتباطی شهر در اتصال فلات مرکزی ایران به آذربایجان، شیب اندک 2 درصد و مبادلات و خدمات متقابل آن با دیگر شهرهای اطراف اشاره کرد. پل های زنجان نماد و نشان معماری دوره اسلامی در این شهر هستند و شامل پل سردار، پل میر بهاءالدین و پل حاج سید محمد می باشند که در ادامه این متن به معرفی آن ها می پردازیم. قدمت (پل سردار) به دوره قاجاریه برمی گردد و بر روی رودخانه زنجان رود ساخته شده است. پل در جنوب غربی زنجان و مسیر قدیمی تکاب- تخت سلیمان و سقز قرار دارد و بر اساس روایتی حاجیه خانم قمر تاج نامی را بانی ساخت این پل می دانند و بنا بر روایت دیگری بنای آن را به سردار قاجار اسعد الدوله منتسب می کنند. این پل علاوه بر کاربرد ارتباطی، تصویر زیبایی نیز بر روی رودخانه ایجاد کرده است. این نکته به خصوص به نمای شرقی آن برمی گردد که با کاشی و آجرهای زیبایی تزیین شده و سبب ایجاد چشم انداز درخشانی شده است. پل سه دهانه با طاق جناغی دارد و دهانه وسطی از دو تای دیگر بزرگتر است. برای کاهش بار پل و اقتصادی مصرف کردن مصالح به کاررفته شده، طاق های تزیینی و فضاهای توخالی در پل تعبیه شده است. ظاهراً در محل ساخت پل، کف رودخانه سنگ فرشی داشته که همین نکته سبب حفظ شالوده پل شده است. پل سردار در گروه آثار تاریخی ثبت شده است و این نکته نشان دهنده اهمیت تاریخی آن است. پل (میر بهاءالدین) در دوره قاجاریه بناشده و بر روی رودخانه زنجان رود، در جنوب زنجان و درراه زنجان به سمت کردستان واقع شده است. ساخت پل در زمان ناصرالدین شاه و با سرمایه گذاری میر بهاءالدین از خیرین آن دوران صورت گرفته است. میر بهاءالدین اهل زنجان بوده و پدرش هم سمت قاضی القضاتی داشته است. وی هم به یاری مستمندان می پرداخت و هم بناهای تاریخی از او به یادگار باقی مانده است. پل با عنوان پل کهنه و اژدهاتو نیز شناخته شده می باشد این اثر نیز در فهرست آثار ملی ثبت شده است. پایه های پل از سنگ تراش خرده و ملات آهک ساخته شده و تا ارتفاع 1/4 متر روی آب قرار دارد. پل کاملاً آجری است و در قسمت داخلی بزرگ ترین طاق آن تاریخ ساخت پل به همراه نوشته یا علی درج شده است. کتیبه ای که زمان ساخت پل بر روی آن نوشته شده به دوره ناصرالدین شاه اشاره دارد. با ساخت پل جدید، پل میر بهاءالدین دیگر مورداستفاده قرار نمی گیرد ولی همچنان جزء جاذبه های گردشگری شهر به شمار می رود. پل (حاج سید محمد) نیز در عهد قاجار بناشده و بر روی زنجان رود قرار دارد. این پل در راه همدان-زنجان قرار دارد و به دست حاج سید محمد از تاجرین دوره ناصرالدین شاه ساخته شده است. پل سه دهانه بزرگ و دو دهانه کوچک دارد و پایه های آن نیز سنگی می باشد. پایه های پل در قسمت بالایی چندضلعی و در پایین به شکل دایره است. دهانه ها هم در صورت بروز سیلاب باعث عبور آب رودخانه می شوند و هم وزن پل را کاهش می دهند. پل با آجر بر روی بستر سنگ فرش بناشده است و سطح گذرگاه آن حفاظ هایی دارد. دهانه میانی ارتفاع بالایی دارد و به همین علت پل از وسط به طرفین دارای شیب اندکی می باشد. پل حاج سید محمد هم در بین آثار ملی ثبت شده است.