به گزارش
سرویس سیاسی عصر امروز؛ تهمت، غیبت، تفحص برای افشای گناهان خصوصی، و ... کاری ناپسند و بد است و موجب عقوبت دنیوی و اخروی می‌گردد.
🔹️ اما لازم است به این نکته دقت شود که "تخریب غیرمنصفانه" با "انتقاد سازنده" تفاوت دارد.
🔹️علاوه بر شرع، عقلانیت نیز اقتضا می‌کند که نسبت به پلشتی‌ها و جهت‌گیری‌های غلط دولتمردان نباید بی‌تفاوت و بی‌خیال بود.
🔹️ اگر برخی دولتمردان یا جناح‌های سیاسی (چپی یا راستی، اصلاح‌طلب یا اصولگرا، باریش یا بی‌ریش، عمامه‌سیاه یا عمامه‌سفید، کرواتی یا حزب‌اللهی، ...)
با اعمال و کردار و برنامه‌ها و سیاست‌‌گزاری‌های مخرب و نئولیبرالی و ... مشغول آسیب زدن به اقتصاد و فرهنگ یک ملت هستند، دیگر در اینجا سکوت جایز نیست.
🔹️در این‌گونه مواقع اتفاقا باید انتقاد و اعتراض و مطالبه‌گری نمود.
باید افشای آن مسئول خائن فاسد تبه‌کار را نمود تا بلکه از مسیر اشتباهش بازگردد و متنبه گردد.
🔹️می‌بایست نیمه‌پنهان دولتمردان بی‌خاصیت، ظالم، خودخواه، منفعت‌پرست، مغرور، غربزده، خودتحقیر، نالایق، بی‌عُرضه، بدرد‌نخور، ترسو، منفعل و ... را افشاگری کرد.
🔹️ علاوه بر آموزه‌های دینی، عقل سالم نیز اذعان می‌کند که افراد مفسد نالایق را (که به ملت ظلم می‌کنند و بیت‌المال را بالا می‌کشند و سیاستهای
معیشت‌سوز و نابرابری‌ساز نئولیبرالی را پیاده‌سازی می‌کنند و به لاابالی‌گری فرهنگی دامن می‌زنند و ...) را می‌بایست رسوای عالم ساخت.
نه اینکه روزه سکوت گرفته، قفل بر لب‌نهاده و لام تا کام حرف نزنیم و باب مطالبه‌گری را مسدود سازیم.
✍️ رسول رضایی
